İKRA

          İlk ayetti oku. Okumak, anlamanın ilk şartı. Öğrenmenin ilk şartı. Kur'an-ı Kerimin ilk ayeti. Yaz diyebilirdi ya da dinle diyebilirdi ama ilk ayet 'İkra' oku. Ozaman okumak lazım.           Japonya'da kişi başına düşen kitap okuma adeti yirmi yedi. Peki çoğu Müslüman olan Türkiye'de kişi başına bir kitap düşüyor mu acaba? Ecdadımızdan Fatih Sultan Mehmet günde iki saatini okumaya ayırıyormuş. Ya biz?           ''İnsanlar kelimelerle düşünür, kelimelerle konuşurlar. Hafızasında yeterli miktarda kelime olmayan kimseler bir topluluk önünde rahatlıkla konuşamazlar. Önlerindeki kitabı rahatlıkla okuyup anlayamazlar. Her insanın beyninde deha merkezi vardır. Bu deha merkezi çalıştırılırsa kişi ileride lider seviyesine yükselebilir . Çıkış Türkçeyi çok iyi öğrenmektir. '' (Namık Kemal)         Allah bizleri okuyan, okuduğunu anlayan ve anladıklarını uygulayanlardan eylesin.

  '' Ey benim için şehvetini terk eden genç! Sen benim katımda bazı meleklerim gibisin.'' (H.Ş.)  (Ebû Nuaym, Hilyetu'l-Evliya, V, 237)

             İçimde üzüntü adacıkları oluştu adeta. Çok kez kırıldım. Parçalandı dağıldı kalbim. Tuzla buz oldu adeta ve bu kaçıncı yapıştırışım parçalarını bilemedim. Eskisi gibi olmadı ama yine de bir nebze de olsa düzeldi. Ama yer yer kanıyor adeta. İşte bir bunu durduramadım. O kanadıkça gözlerim yaşarıyor. Gözyaşına dönüşüyor dışta, içte ise kan... Bazen gözyaşlarım dışa vurmuyor, içime akıyor ve gözyaşım kana karışıyor. Sessizliğim bu yüzden.

          Hani bir keresinde peygamber efendimiz (s.a.v.) bir savaşın sonunda küçük cihattan büyük cihada  gidiyoruz demiş ya... Cihadın büyüğü nefis ile olan çünkü. Asıl pehlivan senin nefsini yenmen, karşındakini yenmen değil.          İnsanda nefis gibi bir düşman varken başka düşman aramaya gerek yok aslında. Şeytan ve aveneleri nefsi tuzağa düşürmeye çalışıyorken her an, insana yardımcı olmak gerek. İnsanın aleyhinde değil, lehinde davranmak gerekir. Çünkü içte zaten bir savaş yapıyor insan, bir de sen dıştan vurma. 

            Ahiret var ey nefsim! Burada yaşadığımız kısıtlı hayatın, ortalama yetmiş yılın, bir ebedi hayatı var. Uyan! aşk dediğimiz beş dakikalık zevk için bunca şarkı çok değil mi? Çok değil mi bunca dünyalık zevkler? Bizim cennetten ve oraya ne ile gidilir sorusunu sormaya daha çok ihtiyacımız yok mu?          Bizler bir bedenden ibaret miyiz sadece cismani zevklerden söz ediyoruz? Bizim ruhumuz, kalbimiz, vicdanımız yok mu? Bedenimizden daha mı az değerli ruhumuz? Nedir bu gaflet üzerimizdeki? At şu dünya gafletini üzerinden ey nefsim! Ölenler bu dünyanın geçici olduğunu anlatmaya yetmiyor mu?  Kalmadı Sultan Süleyman'a bu dünya. Sana da kalmaz ey nefsim!          Ortalama yetmiş yıllık bir dünya hayatı için evler, arabalar, yazlıklar edinmeye çalışan insan, ebedi kalacağı ahiret hayatı için de ev araba ayarlamaya çalışmaz ki insan? Neden açı doyurmaz yetimi kollamaz ki insan?

             Sevgi kadar saygı da önemlidir aslında. Hatta sevgi olmasa da saygı mecburidir. Kimse kimseyi sevmek zorunda değil, ama saygı duymak zorunda.           Hep anne babalar bekler genelde saygıyı. Odanın kapısını izinsiz açma der evladına, mesela. Oysa ki çocuğun da odasına izinsiz girilmemeli, ona karşı da saygılı davranılmalı.            Evde biri uyuyorsa odasında ışık yakılmamalı gece mesela. Anne çocuğunun elinden herhangi bir şeyi zorla almamalı, rica etmeli.             Bir insan sizi seviyor diye  saygısızlığınıza da katlanmak zorunda değil. İnsanların sınırlarını zorlamamak lazım. Velhasıl, saygı sevgiden önce gelmeli ve kimse kimsenin iyi niyetini suistimal etmemeli. Vesselam.

                                                   Anne babaya '' of bile deme'' diyen güzellikte bir dine sahibiz, çok şükür. Dua ederken ise duamıza anne babayı da katmak duanın kabule karin olmasını sağlıyor. Kur'an bize , ebeveynine iyilik etmeyi, azarlamamayı, gönül alıcı, tatlı ve güzel söz söylemeyi emrediyor. Demek ki anne baba dine zıt bir şey yapmayı emretmedikçe güzel muamele edilmesi mecburi ve şart ki zaten fazlasıyla da hak ediyorlar. Çünkü hiçbir beklenti olmadan şartsız sevgi, ilgi ve şefkat gösterdiler bizleri büyütürken. Biz de onlara kızmadan tatlı dille muamele etmeliyiz.           Bir anne babanın evladı için duası peygamberin ümmetine duası gibidir diyor sevgili peygamberimiz (s.a.v.). Fırsat buldukça dualarını almalı ve gönüllerini hoş tutmalıyız o halde.            Bazı gençler yaş...