İKRA

                         Hava rüzgarlı. Etraf karanlık. Yer Çöl. Bir fırtınadayım. Nereye tutunsam? Göz gözü görmüyor ki kum fırtınası var. Elim yüzüm toprak içinde.  Sallanıyorum, ha düştüm ha düşeceğim. Yok mu kimse? Yardım edin diye bağırıyorum. Kimsecikler yok, duyan yok ama bağırmalıyım. Tek ses rüzgarın.  Yürüyorum ama sarhoş gibi. Bir bilinmeyene gidiyorum. Nasıl geldim buralara? Nasıl devam edeceğim peki? Kimsesiz, aç, yorgun ve  bitap.  Gençliğimin sonbaharı işte böyle...  Yardım et Allah’ım bütün gençlere manevi sınavlarında...

          İlk ayetti oku. Okumak, anlamanın ilk şartı. Öğrenmenin ilk şartı. Kur'an-ı Kerimin ilk ayeti. Yaz diyebilirdi ya da dinle diyebilirdi ama ilk ayet 'İkra' oku. Ozaman okumak lazım.           Japonya'da kişi başına düşen kitap okuma adeti yirmi yedi. Peki çoğu Müslüman olan Türkiye'de kişi başına bir kitap düşüyor mu acaba? Ecdadımızdan Fatih Sultan Mehmet günde iki saatini okumaya ayırıyormuş. Ya biz?           ''İnsanlar kelimelerle düşünür, kelimelerle konuşurlar. Hafızasında yeterli miktarda kelime olmayan kimseler bir topluluk önünde rahatlıkla konuşamazlar. Önlerindeki kitabı rahatlıkla okuyup anlayamazlar. Her insanın beyninde deha merkezi vardır. Bu deha merkezi çalıştırılırsa kişi ileride lider seviyesine yükselebilir . Çıkış Türkçeyi çok iyi öğrenmektir. '' (Namık Kemal)         Allah bizleri okuyan, okuduğunu anlayan ve anladıklarını uygulayanlardan eylesin.

             Sevgi kadar saygı da önemlidir aslında. Hatta sevgi olmasa da saygı mecburidir. Kimse kimseyi sevmek zorunda değil, ama saygı duymak zorunda.           Hep anne babalar bekler genelde saygıyı. Odanın kapısını izinsiz açma der evladına, mesela. Oysa ki çocuğun da odasına izinsiz girilmemeli, ona karşı da saygılı davranılmalı.            Evde biri uyuyorsa odasında ışık yakılmamalı gece mesela. Anne çocuğunun elinden herhangi bir şeyi zorla almamalı, rica etmeli.             Bir insan sizi seviyor diye  saygısızlığınıza da katlanmak zorunda değil. İnsanların sınırlarını zorlamamak lazım. Velhasıl, saygı sevgiden önce gelmeli ve kimse kimsenin iyi niyetini suistimal etmemeli. Vesselam.

                                                   Anne babaya '' of bile deme'' diyen güzellikte bir dine sahibiz, çok şükür. Dua ederken ise duamıza anne babayı da katmak duanın kabule karin olmasını sağlıyor. Kur'an bize , ebeveynine iyilik etmeyi, azarlamamayı, gönül alıcı, tatlı ve güzel söz söylemeyi emrediyor. Demek ki anne baba dine zıt bir şey yapmayı emretmedikçe güzel muamele edilmesi mecburi ve şart ki zaten fazlasıyla da hak ediyorlar. Çünkü hiçbir beklenti olmadan şartsız sevgi, ilgi ve şefkat gösterdiler bizleri büyütürken. Biz de onlara kızmadan tatlı dille muamele etmeliyiz.           Bir anne babanın evladı için duası peygamberin ümmetine duası gibidir diyor sevgili peygamberimiz (s.a.v.). Fırsat buldukça dualarını almalı ve gönüllerini hoş tutmalıyız o halde.            Bazı gençler yaş...

                                    İnsanoğlu Hz. Adem'den bu yana yüzyıllardır var olmaktadır. Hz. Adem'in çocukları Kabil'in Habil'i katli yaşanan ilk kan dökmedir ve bundan sonraki yaşanmış ve yaşanacak tüm kan dökmelerin günahı Kabil'in boynuna olacak. Biz bu bilgileri tarih sayesinde öğreniyoruz ve öğrenmekteyiz.           Kur'an-ı Kerim bize bazı kıssalardan haber verir. Mesela Nuh tufanı. İnsanların yaratılış gayesinden sapmaları sonucu oluşan bir tufan. Hz Nuh'un bir gemi yapması ve inananlarla birlikte sahil-i selamete varması. Hz. Lut kavmi ise aşırılıklarından dolayı yerle bir edilmiştir.            Peki bu kadar hadise niçin anlatılıyor? Tarih sadece sayılardan ve olmuş bitmiş olaylardan mı ibaret? Bizler tarihimizi iyi bilmeliyiz ki geçmiş kavimler gibi yanlışa sapmayalım ve geleceğimizi daha iyi yaşayalım. Vesselam.    ...

                                              İnsanoğlu bebeklikten itibaren yeni şeyler öğrenmeye başlıyor ta ki mezara kadar. Sadece okulda öğrenmiyoruz. İnsanlar gözlem yaparak, yaşayarak, başkasının hatasından ders alarak dahi kendine olumlu katkıda bulunabilir. Bir çocuğu yetiştirirken otuz sene öncesinin kuralları göze alınarak büyütülmez. Gün geçtikçe tıp, biyoloji, psikoloji ve diğer bilim dallarında yenilikler olurken hala eski metotlar kullanılmaz. İki sene aynı telefonu kullanmayan insanlar nasıl olurda otuz senenin metotlarını kullanır bir insan yetiştirirken. Akıllı tahta varken hala tebeşirle kara tahtaya yazarak ders anlatmak gibi bir şey bu.               Davranışlarında ben böyleyim değişemem diyen insanlara rastlamışsınızdır. Bu tür insanlar genelde yeniliklere kapalıdır. Güncellenmemiş bilgilerle sınırlı...

                      Çok alıngan insan olmamak lazım bu hayatta. Çok hassas insan olmamak lazım belki de. Rüzgarın daldan düşen yaprağa acımadığı gibi hayat da hoyrat ve sert davranıyor insana. Ne beklenti içinde olmalı, ne de bir şeylere fazla bel bağlamalı. İstediğin şey olmadığında hayal kırıklığına uğruyor insan. Kalp kırıkları birikiyor gönlünde. Kırılan yanları onarayım derken başka kırıklar oluşuyor. En iyisi öylece bırakmalı. Geçecek bu hal elbet. Devran böyle dönmeyecek. Ama sen dersini almış olacaksın ve de öğreneceksin bazı şeyleri :Bu hayat fazla kaale almaya değmiyor. Vesselam...

Sana sayfalarca yazı yazmayacağım. Leyla olsam da,  Kelimelerimle aşkı yeniden yaşamayacağım. Sen mecnun olsan da.  Ben sana Ferhat diye hitap etmeyeceğim. Sen dağları delsen de.  Şirin gibi seni beklemeyeceğim. Kalbine dokunan bir tek ben olsam da.  Kapıyı vuran sen olsan da. Sensindir diye koşmayacağım.  Sana besteler mırıldanmayacağım. Aklıma her geldiğinde.  Şiirler dizmeyeceğim boylu boyunca. Gözlerim buğu buğu olsa da.  Kalbime söz geçiremesem de, Sana seni nasıl sevdiğimi anlatmayacağım.

  Duygu yüklü bulutlar gibiyim karanlığın ortasında.                                           Sığmıyorum kabıma. Bulunduğum oda, dünya dar geliyor  . N efes almak zorlaşıyor. Göğüs kafesim daralıyor. Bir okadar da gözyaşı süzülüyor yanaklarıma. Kurumuş çöllere ab-ı hayat sunar gibi, Yıkar mi acaba kalbimdeki tüm kirleri? Beyaza döner mi bütün renkler, Aminler karışınca gözyaşlarıma...   Ama sineme mızrak saplandı adeta Çıkarsan daha fazla kanayacak, Yarama tuz bastılar, çıkarmak ne ki... Gel de isyan etme...! Ama etme. Yakışmıyor dilime. Ne demişler; sultana sultanlık gedaya gedalık! Rabbim der susarım o halde. Çünkü O bilir her şeyin en iyisini Mercilerin en güzeli, güzel eyle Ömrümü, evvelimi ve ahirimi...                     ...