KIRIK KALP

 

Duygu yüklü bulutlar gibiyim karanlığın ortasında.                                          

Sığmıyorum kabıma.

Bulunduğum oda, dünya dar geliyor .

Nefes almak zorlaşıyor.

Göğüs kafesim daralıyor.

Bir okadar da gözyaşı süzülüyor yanaklarıma.

Kurumuş çöllere ab-ı hayat sunar gibi,

Yıkar mi acaba kalbimdeki tüm kirleri?

Beyaza döner mi bütün renkler,

Aminler karışınca gözyaşlarıma...

 

Ama sineme mızrak saplandı adeta

Çıkarsan daha fazla kanayacak,

Yarama tuz bastılar, çıkarmak ne ki...

Gel de isyan etme...!

Ama etme. Yakışmıyor dilime.

Ne demişler; sultana sultanlık gedaya gedalık!

Rabbim der susarım o halde.

Çünkü O bilir her şeyin en iyisini

Mercilerin en güzeli, güzel eyle

Ömrümü, evvelimi ve ahirimi...