ÜZÜNTÜ ADACIKLARI

-






   


         İçimde üzüntü adacıkları oluştu adeta. Çok kez kırıldım. Parçalandı dağıldı kalbim. Tuzla buz oldu adeta ve bu kaçıncı yapıştırışım parçalarını bilemedim. Eskisi gibi olmadı ama yine de bir nebze de olsa düzeldi. Ama yer yer kanıyor adeta. İşte bir bunu durduramadım. O kanadıkça gözlerim yaşarıyor. Gözyaşına dönüşüyor dışta, içte ise kan... Bazen gözyaşlarım dışa vurmuyor, içime akıyor ve gözyaşım kana karışıyor. Sessizliğim bu yüzden.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

-
                                                                                       Ayrımcılık!          Ayrımcılığın her türlüsüne karşıyım ben! Bu ister ırk, dil, din gibi yaygın bilinenler olsun isterse futbol takımı, parti taraftarlığı olsun! Bence hiçbir aşırı taraftarlık ve diğerini ötekileştirme doğru bir tutum değil. Neden mi? Futbol taraftarlarının birbirine girdiği maçlar ve bir siyasetçinin kışkırtıcı söylemiyle birbirine şiddet uygulayan insanlar gibi örnekler konuyu biraz anlaşılır hale getirir sanırım. İnsan insana en başta saygı duymalı koşullar ne olursa olsun. Bir şeyi fazla sevince karşıdakinin de hakkını unutup kendini kaptırıp sadece benim görüşüm, sadece benim taraf tuttuklarım önemli demek zaten başkasına saygı duymamay...
Devamı

SAYFALARCA...

-
Resim
                                     Bazen sayfalarca yazasın gelir. Kelimeler kaleminden taşar, mürekkep olup oluk oluk akar. Yazayım dersin ne varsa içimde dökeyim kağıda. Başlarsın yazmaya. Nedenini, niçinini, kırgınlıklarını, kızdıklarını hepsini teker teker kaleme alırsın. Yazdıkça yazasın gelir. Sonra bir bakmışsın dağ gibi yığınla şey anlatmışsın sayfalarca ve içinin yangınının söndüğünü farkedersin. Ve düşünürsün değdi mi? Üç günlük dünya Sultan Süleyman'a kalmamış bana mı kalacak dersin ve kağıdı alıp yırtarsın.
Devamı

FIRTINADAYIM

-
Resim
                         Hava rüzgarlı. Etraf karanlık. Yer Çöl. Bir fırtınadayım. Nereye tutunsam? Göz gözü görmüyor ki kum fırtınası var. Elim yüzüm toprak içinde.  Sallanıyorum, ha düştüm ha düşeceğim. Yok mu kimse? Yardım edin diye bağırıyorum. Kimsecikler yok, duyan yok ama bağırmalıyım. Tek ses rüzgarın.  Yürüyorum ama sarhoş gibi. Bir bilinmeyene gidiyorum. Nasıl geldim buralara? Nasıl devam edeceğim peki? Kimsesiz, aç, yorgun ve  bitap.  Gençliğimin sonbaharı işte böyle...  Yardım et Allah’ım bütün gençlere manevi sınavlarında...
Devamı